سس سویا با{0}}کم نمک- به طور قابل توجهی از فعالیت میکروبی در طول تخمیر جلوگیری می کند و منجر به تخمیر کندتر، کاهش تولید ترکیبات طعم دهنده و طعم های بالقوه نامطلوب می شود.
محتوای کم نمک به طور مستقیم بر جامعه میکروبی درگیر در تخمیر سس سویا تأثیر می گذارد. غلظت ناکافی نمک به باکتریهای{1}متحمل نمک اجازه تکثیر میدهد، در حالی که میکروارگانیسمهای مفیدی مانند *Saccharomyces rouxii* و *Saccharomyces globosa* مهار میشوند. این منجر به تخمیر ناقص، کاهش umami، غنا و پیچیدگی عطر سس سویا می شود.
سرعت و کارایی تخمیر: در محیطهای کم نمک، فعالیت متابولیک باکتریهای اسید لاکتیک و مخمر کاهش مییابد. به طور معمول، غلظت نمک در حدود 18٪ به طور موثر باکتری های ناخواسته را مهار می کند و در عین حال فعالیت میکروارگانیسم های مفید را حفظ می کند. زمانی که شوری کمتر از 12% باشد، ممکن است زمان تخمیر 30%-50% افزایش یابد و محتوای کل اسید و آمینو اسید نیتروژن محصول نهایی ممکن است استانداردهای سس سویا با کیفیت بالا را نداشته باشد.
شکل گیری طعم: طعم منحصر به فرد سس سویا از ترکیباتی مانند الکل ها، استرها و اسیدهای آلی تولید شده در طی تخمیر می آید. محتوای کم نمک فرآیند استری شدن را ضعیف می کند و در نتیجه عطر ناکافی در سس سویا ایجاد می شود. همچنین ممکن است با متابولیسم میکروبی منجر به تولید مواد بی{2}}خوش طعم، مانند اسید بوتیریک، شود که باعث ایجاد بوی نامطبوع میشود.
کیفیت و ایمنی محصول: نمک یک نگهدارنده طبیعی است. سس سویای کم نمک، اگر پاستوریزه نشود یا با مواد نگهدارنده اضافه شده درمان نشود، ماندگاری بسیار کوتاهتری خواهد داشت و بیشتر مستعد فساد، رشد کپک یا تشکیل لایه است. علاوه بر این، یک محیط کم نمک{3}} ممکن است منجر به تجمع آمین های بیوژنیک بیش از حد شود که خطرات بالقوه ای برای سلامتی افراد حساس ایجاد می کند.